Vraag voor een roman


#1

Dag allemaal!
ik ben in Nederland geboren en opgegroeid en woon al heel lang in Duitsland.
Ik ben net met een nieuwe (duitse) roman bezig, waar ook een jonge nederlander een rol speelt.
Nu hab ik 2 vragen:
Weet iemand hoe Fransen Nederlanders weleens noemen? Hier zoek ik een scheldwoord zoals ‘mof’.

Ik hoop dat iemand mij kan helpen.
Hartelijke groetjes van
Hermien


#2

Hallo Hermien, hartelijk welkom hier. Ik heb eerlijk gezegd geen idee wat voor weinig flatteuze benamingen Fransen voor Nederlanders hebben, maar misschien iemand anders wel.

Denk je er nog even aan dat we in het Nederlands de namen van talen en landen met een hoofdletter schrijven?

PS: Je tweede vraag heb ik even in een apart thema gezet.


#3

Sorry Alex,
ik denk helemaal duits op het ogenblik en schieten zulke dingen er helemaal bij in :wink:


#4

Je denkt dus helemaal Duits, bedoel je? :wink:

Der Grund, weshalb wir so darauf achten, ist, dass Rechtschreibfehler für die deutschen Forumsmitglieder verwirrend sind.


#5

:smiley: Sorry …


#6

Marchandeur heb ik vaak gehoord.

We wachten af !


#8

Quelque chose comme ça:
batave :expressionless:
klachkof :thinking: (entspricht dem Käskopp)
flaminboche :scream: (ganz ganz böses Wort für Flamen von Wallonen…)

In den einschlägigen Pariser Bezirken gibt es noch inflationär viele Begriffe über alles und jeden. Da würde es mich nicht wundern, wenn da noch mehr zu finden wäre…


#11

Ach, da fällt mir noch was ein…
chleu (ein Deutscher)
semi-chleu (ein Niederländer)

Fragt mich bitte nicht warum und was chleu (gesprochen schlö) bedeutet…


#12

Vielen Dank, Gerd!
Da mein Mann Romanist ist, werde ich dieses Problem auch noch knacken :wink:
Wenn wir es gelöst haben, sage ich dir Bescheid!


#13

Für Deutsche kenne ich das Wort “boche”. ( So nennen uns die Franzosen.)


#14

Wauw, je weet veel, Gerd.

In der Wallonie nennt man die Deutschen “les schleus”.
Die Österreicher nennen die Deutschen “Piefkes”. (Na ja, außer die Bayern.)
Die Niederländer nennen die Deutschen “Moffen”, na ja außer in Limburg da hieß es immer “nötte Pruus”.


#15

Ja, genau… Karambolage :fr:. Da 'abe iesch mal ge’ört von les chleus :grinning: (Was? ist das schon in 2004 gewesen :scream: ???)

Diese Sendung finde ich immer noch tof. Schade dass es so etwas Informatives nicht mit unseren anderen dierekten Nachbarn aus BeNeLux A CH CZ PL und DK gibt.


#16

Hm, aber ist das ein Schimpfwort? Ich denke da irgendwie an Händler oder so.

vraag aan de Nederlanders

Weten jullie het echt niet of willen jullie het niet schrijven? :wink:
(Ich meine Gerd und ich haben ja auch geantwortet. ich denke, es wird keiner aus dem Forum verwenden.)


#17

:blush: Awel, ik hou van talen…


#18

Nee, niet echt een scheldnaam echter wel een teken dat een Nederlander altijd wil afdingen.


#19

Ik geloof dat ik zelf maar iets verzin.
Dat lijkt me de beste oplossing.
Hartelijk dank voor het meedenken!


#20

Hier habe ich auch etwas Interessantes gefunden.

http://projetbabel.org/forum/viewtopic.php?p=8307


#21

Diese Verunglimpfungen sind irgendwie interessant. Man setzt eine Eigenschaft, ein vorherrschendes regionales Wetterereignis, ein Produkt oder ein permanentes Vorurteil mit einer Volksgruppe gleich und schwupp - ist der Fritz (D), the criminals (AUS), der polardego (N), die Lappen (S SF N) und noch so viele Schmähnamen geboren…


#22

Hoi allemaal.

Gewoonlijk lees ik tijdschriften, maar soms heb ik zin een roman te lezen.
Meestal zoek ik iets lichts om mijn vrije tijd lekker door te brengen of mijn hersenen te ontspannen.
Niet lang geleden had ik een Amerikaanse roman gelezen: Aswoensdag door Ethan Hawke. Er moet een roman over de liefde van een jong koppel: hij en zij.
Hij is een ex-soldaat en zij was eens getrouwd, nu een kroegmeisje.
Vanwege drugs en alcohol waren de beide altijd verward, dit tot de dag ze zwanger werd.
Toen bepaalde hij met haar trouwen. Vanaf dit punt tot het einde van het boek hebben ze verschillende situaties op te lossen en over te beslissen.
Voor mij, dit was een moeilijk -en hard om te lezen boek. Er bestond in niets spannends en niets aantrekkelijk langs de hele 270 pagina’s. Bovenal had de schrijver een heel bijzondere rol: hij kon alle gedachten -en gevoelens van een zwangere vrouw in een hoofdstuk te geven, daarna, in het volgende hoofdstuk alle gedachten -en gevoelens van een verwarde man.
Dit maakte het een echt bizar boek, minstens voor mij.
Heeft iemand hier dit roman gelezen? Is er een andere mening?
Blij iets erover te horen.


#23

Ik heb het boek niet gelezen. Op Amazon kan je veel lezersbeoordelingen vinden: