Jutta's Oefenteksten

fortgeschritten

#141

Goed geschreven, Jutta!

Groetjes :slight_smile:


#142

Heel erg bedankt, Ralf! :slight_smile:
Groetjes


#143

Het eind van het verhaal :slight_smile:

Het was onze laatste dag in Cuxhaven en we vertrokken vroeg om nog een wandeling te maken. We liepen van Döse, waar we logeerden, naar Sahlenburg. Dat zijn wijken van Cuxhaven. Er is een mooi dennenbos vlak bij het hondenstrand van Sahlenburg. We liepen door dit bos en ik was eerlijk gezegd te lui om mijn wandelkaart uit de rugzak te halen. Ik dacht dat we in ieder geval naar het “Finkenmoor”, een klein meer in het bos, zouden komen. Ergens wist ik niet meer waar we waren, maar na een tijd kwamen we toch uit het bos in een woonwijk en ik dacht: “Zijn we hier vanmorgen niet al geweest?” We hadden in een cirkel gelopen.
Ik wilde dan niet meer naar het “Finkenmoor” zoeken en we gingen, de wegwijzer volgend, direkt naar het strand. Mijn voeten deden pijn. Daarom genoot ik van het koude water toen we een beetje door het wad wandelden. We liepen langs het water terug en kochten onderweg in Duhnen nog een paar souvenirs.
Aan het eind van onze wandeling gingen we nog langs bij de “Kugelbake”, het symbool van Cuxhaven. Toen we terug kwamen kon ik nauwelijks nog lopen, maar we hadden veel beleefd en gezien.


#144

Weer een hele goede tekst, Jutta. Er zitten een paar kleine foutjes in die ik zo even zal verbeteren, ok?


#145

Hier komen ze …

Een klein meer is niet fout, maar in dit soort gevallen spreek je in het Nederlands toch eerder van een meertje.

Dit is min of meer een vaste uitdrukking.

Ik zou de volgende zin zo formuleren:

In jouw zin moet je toen gebruiken in plaats van dan:

Ik wilde toen niet meer naar het “Finkenmoor” zoeken


#146

Heel erg bedankt, Alex! :grinning:


#147

Tijd voor een nieuwe oefentekst :slight_smile:

Het leren van talen

Op school hield ik eigenlijk meer van de natuurwetenschappelijke vakken dan van talen. Naast Latijn vond ik alleen Spaans nog interessant. En Latijn is geen normale taal, omdat je deze taal niet echt met iemand kan spreken, je leest maar oude teksten.
Nu heb ik zo veel plezier in het leren van Nederlands dat ik ook weer begonnen ben Spaans te leren. Het is toch jammer als ik alles vergeet wat ik heb geleerd - en ik ben al veel vergeten omdat ik Spaans al tien jaar geleden heb geleerd. Soms ben ik ook verbaasd over wat ik me nog herinner. Het is als of ik het maar moet opgraven.
Maar ik vind het moeilijk om van Nederlands naar Spaans over te schakelen of omgekeerd. Dan lees ik bijvoorbeeld en tekst in het Spaans en denk ik de cijfers in het Nederlands. Maar ik meng zelden vreemde talen met mijn moedertaal. Misschien komt dat daardoor dat je hersenen vreemde talen aan een andere plek opslaat dan je moedertaal. Maar oefening baart kunst en er zijn nog zo veel interessante talen…

Vrolijk Pasen! (Of “¡Feliz Pascua!” :wink: )


#148

Weer een mooie tekst, Jutta :slight_smile:

Wie kan hem nakijken? (Ik ben nog in Nederland en heb alleen mijn mobiel bij me.)


#149

Sowieso wat Alex zegt. Een hele mooie tekst!

1/ In het laatste gedeelte zou ik nog een woord toevoegen.

2/ hier zou ik een andere tijdsvorm gebruiken.

3/ hier zitten 3 fouten in. Een voegwoord, een voorzetsel en een werkwoordsvorm.
Fijne 2de Paasdag! :tulip::hatching_chick::chicken::rabbit2:

oplossing

1/ alleen
2/ zou vergeten
3/ omdat, in, opslaan


#150

Dank je wel, Peter! :grinning:
Ik vind het heel goed om eerst zelf erover na te denken hoe ik het kan verbeteren. Dat is een prima oefening voor mij. :slight_smile:
Ik wens je ook een fijne tweede Paasdag! :wink:


#151

Het verhaal van de bosanemoon

Ooit leefde een nimf met de naam Anemona. Zephyr, de god van de westenwind, werd verliefd op haar. Maar de godin Flora werd zo jaloers, dat ze Anemona in een bloem veranderde. Nu staat de ongelukkige Anemona elke lente als eerste bloem alleen in het nog bladerlose bos en heeft het koud in de ijzige wind.
Een ander verhaal zegt, dat de anemonen zijn ontstaan uit de bloeddruppels van Adonis. Dat kan men in de “Metamorfosen” van Ovidius lezen.
Ik vind de bosanemonen elk jaar weer prachtig. Ze herinneren me een beetje aan sneeuw, omdat ze meestal wit zijn en omdat ze zo dicht bij elkaar staan. Als ik door het bos wandel en de anemonen bloeien, weet ik, dat de winter eindelijk voorbij is.


#152

hmmm, ik kan er geen fout in ontdekken :cry::wink:
Ik had op school niet voor Latijn gekozen en daardoor dus ook een hoop verhalen gemist. Leuk om er weer ééntje te lezen.


#153

Dank je wel! :wink:
Dit verhaal moest ik gelukkig niet in het Latijn lezen. Ik vond de teksten van Ovidius ook steeds heel erg moeilijk. Ik heb dit verhaal op de vakschool gelezen.


#154

Twee dingetjes vielen mij nog op:

Sprookjes beginnen trouwens meestal met “Er was eens…” (al is jouw verhaal geen sprookje), wist je dat?


#155

Dank je wel voor je verbeteringen, Ralf! :slight_smile:


#156

Eindelijk heb ik weer tijd voor een nieuwe tekst. :slight_smile:

Lopen naar het werk

Ik loop elke dag naar mijn werk. Gelukkig kan dat, omdat het veel voordelen heeft: Ten eerste is beweging gezond. Bovendien bespaart het benzine en dat bespaart geld en is goed voor het milieu. Verder vindt mijn hond het natuurlijk ook heel fijn om voor het werk nog even een rondje te lopen. Hij begeleidt me namelijk naar mijn werk in de bloemenwinkel.
Maar om eerlijk te zeggen had ik, toen ik de eerste keer liep in plaats van te rijden, een heel andere reden. Het was winter en toen ik naar mijn auto ging, zag ik dat de ruit weer bevroren was. Nadat ik het ijs met de ijskrabber had verwijdert, merkte ik dat de ruit ook van binnen bevroren was. Dat gebeurde vaker en een dag dacht ik: "Nee, daar heb ik geen zin in. Het duurt zo lang tot dat ik eindelijk kan vertrekken, dat ik sneller in de winkel ben, als ik er nu gewoon naartoe loop."
Sinds dit dag lopen Matti en ik elke dag, het hele jaar door, gelijk of het regent, stormt of de zon schijnt.


#157

Hoi Jutta,

Dit zijn mijn verbeteringen:

Goed geschreven, zoals altijd :slight_smile:

Groetjes


#158

Dank je wel, Ralf! :smiley:
Groetjes


#159

Misschien heeft iemand zin om naar deze tekst te kijken. :wink:

Vakantieplannen

Ik heb al veel plezier in een reis, voordat ik vertrek, ook al kan ik mijn plannen niet altijd verwerkelijken. Ik heb gewoon te veel vakantieplannen.
Een dag las ik een artikel over Texel, maar dat vind ik eigenlijk al te groot voor een eiland, want als ik op een eiland ben, wil ik ook het gevoel hebben dat ik op een eiland ben. Toch een vakantie op een ander waddeneiland zou heel fijn zijn.
Zo’n tien jaar geleden ben ik een dag op Terschelling geweest. We hebben er een fietstocht gemaakt en ik vond het eiland heel mooi. Op Terschelling ben ik dus al geweest.
Een rustig eiland waar we lekker kunnen wandelen zou voor Matti en mij een goede keus zijn. Maar mijn hond houdt niet van rijden met de bus, van rijden met de trein wel degelijk. In Harlingen, waar de schepen naar Terschelling en Vlieland vertrekken, heeft men geen bus nodig om van het station naar de haven te komen en op Vlieland is er maar één dorp. Daarom wil ik graag een vakantie op Vlieland doorbrengen, daar kunnen we dan lekker wandelen door het bos, een wadwandeling maken, een dagje naar Terschelling varen, over de Vliehors rijden of een daguitje met een zeilboot maken.


#160

Hartstikke goed Jutta. Je schrijftt echt prima teksten :sunny:

Een paar suggesties/alternatieven:

Ik verheug me al erg op een reis, voordat ik vertrek …

van rijden met de trein wél --> Hier kun je een accentteken op de e zetten om het extra te benadrukken (hoeft niet). Of je schrijft:

treinreizen vindt hij (daarentegen) wel heel leuk

een daguitje met een zeilboot maken --> er een dagje met een zeilboot op uit gaan.