Jutta's Oefenteksten

fortgeschritten

#121

Hoi Jutta, ik lees je tekst nu even door.
Groetjes,
Ralf


#122

Hier zijn mijn opmerkingen:

Ik ben benieuwd hoe het verder gaat :slight_smile:


#123

Heel erg bedankt, Ralf. :slight_smile:
Ik zal in het weekend het volgende deel schrijven. :wink:
Groetjes
Jutta


#124

Hier komt het tweede deel :slight_smile: :

De drie honden ontmoetten elkaar op een ingeperkt gebied waar ze ongelijnd mochten lopen. Eerst was onze “opa” Hans aan de beurt, maar Matti was alleen geïnteresseerd in Biene. Ze speelden niet met elkaar, maar ze hadden ook geen ruzie en de medewerker van het dierenasiel was tevreden. We mochten dan nog een wandeling met alle drie maken een de volgende week mochten we Matti voor een proefdag mee naar huis nemen.
De volgende dag zei mijn moeder: “Binnenkort ben je jarig. Madi wordt jouw hond; dat is ons verjaardagscadeau voor je.” Ik vind het eigenlijk niet goed om dieren als cadeau te geven en ik was ook een beetje overrompelt, maar dit was het mooiste cadeau dat ik ooit gekregen heb.
Dus reden we een paar dagen later de derde keer naar het dierenasiel. Ik naam een deken voor mijn hond mee, maar hij wilde tijdens de rit liever bij mij op de schoot zitten.
's Avonds reed mijn vader zonder Matti naar het dierenasiel om het verdrag te ondertekenen. Ik was sowieso nooit van plan hem terug te bringen, ook al was het niet altijd eenvoudig.


#125

Een mooie tekst, Jutta!

Hier zijn mijn opmerkingen:

Een ‘happy end’ :slight_smile:


#126

Dank je wel, Ralf. :slight_smile:
Het is in ieder geval een verhaal met ‘happy end’ en het gaat nog een beetje verder…
Groetjes
Jutta


#127

Ralf, ich glaube, Jutta meint hier einen Spaziergang mit den drei Hunden (Madi, Biene und Hans) und dann ist alle drie (de honden) durchaus richtig. :dog2: :dog2: :dog2:


#128

Ja, mein Vater und ich gingen mit den drei Hunden spazieren, also waren wir sogar zu fünft. :wink:


#129

Nog een deel :slight_smile:

Ik had dus een hond van zes maanden uit Hongarije en hij had blijkbaar nog nooit in een huis gewoond. Maar hij vond onze tuin, waar hij het liefst de hele dag wilde zitten, erg fijn; het was pas april.
De eerste nacht sliep ik heel slecht. Dat had verschillende redenen: Ik dacht dat Matti niet zindelijk was en ik kon niet gewoon in mijn kamer op zolder slapen, omdat ik bang was dat Matti van de ruimbesparende trap valt. Dus sliep ik beneden op een matras op de grond.
Elke keer dat ik wakker werd, voelde ik naar mijn hond in zijn bedje; hij sliep rustig. Toen ik 's morgens wakker werd, keek ik om me heen, maar er was niets gebeurd. Matti had de hele nacht door geslapen en kroop nu naar me toe om zich te laten aaien.
Ook met de andere honden had hij geen probleem. Biene was heel gelukkig met haar nieuwe vriendje en Hans was al een beetje dement. Hij leerde Matti elke morgen opnieuw kennen. Gelukkig vond hij die vreemde hond in zijn huis niet erg.
Het enige probleem was, dat Matti bang voor mannen was - mijn vader en mijn broer mee ingerekend. Hij vind vrouwen nog steeds leuker dan mannen, maar het is veel beter geworden.


#130

Een goeie tekst, Jutta :slight_smile:

ingerekend = umgangssprachlich für verhaftet :wink:


#131

Heel erg bedankt, Alex. :slight_smile:


#132

Het wordt weer kouder en misschien wordt het toch nog winter. Doordat het de laatste tijd eigenlijk veel te warm was, bloeien veel bomen en planten al. Dat is vooral voor fruitbomen een probleem, omdat de bloesems schade kunnen nemen en daardoor kunnen we later minder fruit oogsten.
Maar het ziet toch mooi uit, als het sneeuwt en vannacht heeft het al gesneeuwd, tenminste een beetje. De kans is groot dat in Wilhelmshöhe in de “Bergpark” meer sneeuw ligt, want de hoogste plek van de “Bergpark” is 615 meter hoog. Dat is meer dan 300 meter hoger dan de plek waar ik woon en er is zelfs een skilift en er zijn ook veel mensen die langlaufen.
Als de sneeuw in onze tuin begint te smelten moeten we dus niet ver rijden om de smurrie te ontsnappen. Maar je vindt er nauwelijks een parkeerplaats omdat het er dan heel erg druk is. Ik hou ook niet van skiën. Dat heb een keer op een schoolreis geprobeerd en ik heb er helaas geen talent voor. Ik ga liever met onze honden wandelen in de sneeuw. Misschien doen we dat ook vanmiddag.


#133

Heel goed, Jutta. (Ik vind sneeuw eigenlijk ook hartstikke leuk :snowman_with_snow:)

Hebben jullie nog lekker gewandeld met de honden?


#134

Dank je voor je verbeteringen, Alex. :slight_smile:

Ja, we hebben nog gewandeld, maar niet in Wilhelmshöhe. We zijn naar de Edersee gereden. Daar ligt nu ook sneeuw. Het maakt ook eigenlijk niet uit hoe het weer is, omdat de Edersee altijd mooi is. :wink:


#135

Vakantie met hond :dog2: :grinning:

Jarenlang heb ik elke vakantie op een zeilschip doorgebracht. Daar kon ik natuurlijk geen hond meenemen. Maar dan heb ik een dagtocht naar Helgoland en een dagtocht naar Neuwerk gewonnen. Omdat de schepen vanaf Cuxhaven vertrokken, wilde ik er eindelijk weer een vakantie doorbrengen.
Ik dacht: “Het liefst zou ik mijn hond willen meenemen, maar dat kan niet.” Toch hoe langer ik erover nadacht hoe meer dacht ik: "Waarom eigenlijk niet?"
Mocht Matti mee op het schip? Ja, dat kon. En hoe zat het met de trein? Dat mocht ook, maar Matti moest er een muilkorf dragen en ik moest voor hem de prijs voor een kind betalen, dat alleen reist. Het gekke is, dat ik een kind gratis had kunnen meenemen. Ik kocht dus een muilkorf en wende Matti eraan- en ook aan het rijden met een trein. Ik kocht voor hem ook pillen tegen misselijkheid op de schip en twee opvouwbare voerbakken en ik boekte een accommodatie waar Matti mee mocht komen.
Het voer voor de vijf dagen stopte ik in mijn rugzak. Eindelijk kon het beginnen…


#136

Ik zal je tekst even doorlezen, Jutta.


#137

Weer heel goed geschreven, Jutta.

In “maar Matti zou er een muilkorf moeten dragen en ik zou voor hem de prijs voor een kind moeten betalen” habe ich “zou” (anstatt die Imperfektform) verwendet, weil die Geschichte schon im Imperfekt steht und es dann etwas verwirrend wirkt.


#138

Heel erg bedankt, Ralf. :grinning:


#139

Het gaat verder. :slight_smile:

Om geld te besparen reden we met stoptreinen in plaats van sneltreinen naar Cuxhaven. Dat zal ik nooit meer doen, omdat het zo lang duurde en omdat het erg vermoeiend was. Bovendien keken veel mensen raar naar Matti’s muilkorf, maar hij moest hem dragen vanwege de voorschriften. Enkele mensen bleken zelfs bang voor hem te zijn.
Nadat we onze bagage naar onze kamer hadden gebracht, maakten we nog een kleine wandeling naar het strand.
De volgende dag ontbeet ik lekker in de pension en nam nog een boterham voor de lunch mee. Ik kon met mijn hond natuurlijk niet naar een bakkerij of de supermarkt gaan. Daarna vertrokken we zo naar Helgoland. We hadden maar weinig tijd op het mooie eiland en maakten er maar een korte wandeling. Het was heel erg druk, hoewel het pas april was.
Een dag later waren we op het schip op weg naar Neuwerk. Matti viel bijna in slaap, omdat hij nog zo moe was. Er was maar weinig te zien op dit eiland - behalve de vele vogels.
We hadden toen nog een dag om iets leuks te doen en die wilde ik natuurlijk gebruiken ondanks de blaren op mijn voeten…


#140

Ik zal hem even doorlezen, Jutta.